OVER FEIKE BOSCHMA

"HET GAAT OM BEWEGING"

Feikes Huis ontleent haar naam aan poppenspeler en theatermaker Feike Boschma (1921).

Vernieuwer pur sang en voor veel poppenspelers en theatermakers nog steeds een bron van inspiratie. Tijdens de Tweede Wereldoorlog ontwikkelde Boschma zijn marionettenspel en in 1947 debuteerde hij bij Wim Sonneveld. In de jaren daaropvolgend werkte hij samen met kunstenaars uit verschillende disciplines. Danseres Cilli Wang, beeldend kunstenaar Peter Struycken, voordrachtskunstenares Willy Brill, poppenspeler Jan Nelissen en mimespeler Rob van Houten. Ook volgde hij gerenommeerde vakgenoten van over de grens, waaronder Parijsenaren Yves Joly en George Lafaye.

Rafelige lapjes van crêpe de chine of zijde. Hier en daar wat verstevigd. Soms met een handje of een been en met niet meer dan een aanduiding van een gezicht of hoofd. Dat kenmerkt de poppen van Feike Boschma. Maar ondanks dit abstracte uiterlijk wekt Boschma de perfecte illusie van leven. Boschma beschouwt het poppenspel als een sterk middel om, vaak juist in wisselwerking met andere podiumkunstenaars, karakters en gebeurtenissen uit te vergroten danwel te verkleinen. Met zijn poppenspel visualiseert hij abstracte begrippen. In zijn veelal muzikale en poëtische voorstellingen speelt tekst een ondergeschikte rol. Zijn hele carrière blijft Boschma zich afvragen wat de essentie van het poppenspel is.

“Essentieel voor een pop om tot leven te komen is de beweging. Dat is geen persoonlijk uitgangspunt van mij, het is gewoon zo. Zonder beweging wordt geen pop levendig. Daar gaat het om. Dat wil niet zeggen dat ik tegen tekst ben. Ik ben wel tegen tekst die beweging gaat vervangen”. *

* “Poppen die gaan spelen”, IDV werkschrift 25 - 1985

Wist u dat Feike Boschma ook een boek heeft genaamd Aantekeningen. Klik hier voor meer informatie.